3D Ready


Blog na temat technologii 3D

Co i jak oglądać w 3D

Zastanawiacie się co można oglądać w 3D, na świeżo zakupionym telewizorze lub monitorze trójwymiarowym? Dobrze trafiliście. Technologia ta jest dużo starsza niż boom trójwymiarowy jaki ma miejsce w tym roku. Materiałów 3D jest więc całkiem sporo, wystarczy tylko poszperać w internecie. Jeśli nadal macie jakieś wątpliwości co do 3D, polecamy lekturę naszego FAQ.

NA CZYM OGLĄDAĆ 3D

3D mogą wyświetlać telewizory trójwymiarowe, monitory komputerowe (część z nich współpracuje jedynie z rozwiązaniami Nvidii!), projektory 3D , laptopy 3D (wyposażone w panele LCD 3D) lub inne urządzenia jak np. niektóre cyfrowe ramki na zdjęcia. Od początku roku producenci telewizorów zalewają nas informacjami o modelach 3D. W związku z tym, że spora część dostępnych obecnie materiałów trójwymiarowych znajduje się w internecie, warto poeksperymentować z podłączeniem komputera do telewizora. Komputer taki musi posiadać kartę graficzną z wyjściem HDMI, przez które połączymy ją z telewizorem.

CO OGLĄDAĆ W 3D

Gry komputerowe

Wg nas i wielu osób, które testowały telewizory, czy monitory 3D, efekty trójwymiarowe najlepiej wyglądają w grach komputerowych. Telewizor taki można oczywiście podpiąć do konsoli PlayStation 3 (która po uaktualnieniu softu może wyświetlać 3D), czy XboXa, ale najwięcej gier i możliwości związanych z 3D oferuje PC. Entuzjaści trzech wymiarów dobrze wiedzą, że monitory, oraz okulary migawkowe to nic nowego dla graczy komputerowych, stąd też liczba tytułów w jakie możemy grać w trzech wymiarach jest imponująca.

Do grania w 3D potrzebujemy mocnego sprzętu, prawie dwa razy mocniejszego, niż w przypadku rozrywki dwuwymiarowej. Kluczowym elementem jest tu (jak i w 2D) odpowiednio mocna karta graficzna, która w 3D musi wyświetlić obraz zarówno dla lewego jak i prawego oka. W celu podłączenia PC do telewizora 3d, karta graficzna powinna mieć wyjście HDMI. Jeżeli korzystamy z monitora trójwymiarowego, potrzebujemy dwóch portów DVI. Konfigurujemy nasz telewizor tak, aby spełniał rolę monitora, a następnie ściągamy odpowiedni sterownik. Jest to konieczne ponieważ mimo tego, że większość gier jest już od dawna trójwymiarowa (trójwymiarowe modele otoczenia, postaci etc.), to przystosowane są jedynie do wyświetlania na tradycyjnych, dwuwymiarowych ekranach. Gra renderuje jedynie jeden obraz wirtualnego świata, a do 3D potrzebujemy dwóch obrazów, z dwóch różnych, wirtualnych kamer. To właśnie zapewniają sterowniki 3D. Istnieją gry, które wspierają trzy wymiary “z pudełka” jak np. Avatar. W tego typu tytułach możemy w ustawieniach wybrać opcję 3D, a gra wyrenderuje dwa obrazy w odpowiednim formacie dla naszego ekranu. Będzie to rozwiązanie coraz bardziej popularne w nowych tytułach, natomiast aby grać w starsze gry skorzystać z oprogramowania oferowanego przez Nvidię, iZ3D lub DDD.

Nvidia obecnie oferuje tylko 3D Vision, czyli zestaw okularów 3D oraz sterownika, kompatybilnego z monitorami 3D, jednak już niebawem wypuści wersję oprogramowania dla telewizorów 3D o nazwie 3DTV Play. Drivery kompatybilne są jedynie z kartami Nvidii. Posiadacze 3D Vision otrzymają sterownik 3DTV Play za darmo.

iZ3D to bardzo popularny i dający świetne efekty sterownik 3D, przeznaczony zarówno dla kart graficznych ATI jak i Nvidii. Po ściągnięciu go ze strony producenta, możemy korzystać z wersji próbnej przez 30 dni. Instalując sterownik, wybieramy wersję “full”, ustawiamy skróty klawiszowe do manipulowania opcjami 3D w trakcie rozgrywki oraz wybieramy format wyświetlania trójwymiarowego obrazu np. Side by Side. Włączamy grę i przełączamy 3DTV w odpowiedni tryb 3D, zgodny z wybranym wcześniej w opcjach sterownika. Nasz telewizor, potrafi przekształcić taki sygnał w 3D - wystarczy tylko założyć okulary. Obraz wyświetlany jest teraz w trzech wymiarach i możemy ustawić najbardziej odpowiadające nam parametry dzięki kreatorowi, jak również zmieniać je w trakcie gry. Minusem grania w “dwuwymiarowe gry” w trzech wymiarach, jest brak wsparcia dla menu 2D i z włączonym 3D w menu klikamy prawie na ślepo. Nie jest to najwygodniejszy sposób ustawiania czegokolwiek w grze, sugerujemy więc zrobić to przed przejściem do trybu 3D. Oto lista kompatybilnych ze sterownikiem iz3D gier.

DDD to kolejna firma której sterowników możemy używać. Jej produkt - TriDef, działa podobnie jak wyżej opisany driver iZ3D.

Nie każdy lubi lub potrafi grać w gry wideo. Część użytkowników uważa (wg nas błędnie), że telewizory przeznaczone są tylko do oglądania filmów lub telewizji. Marketing producentów 3DTV skupia się właśnie na telewizji oraz kinie trójwymiarowym.

a) Filmy 3D w formacie Blu-ray 3D, czyli specjalnie przystosowane do oglądania na naszym telewizorze wersje kinowych filmów trójwymiarowych jak np. Potwory kontra obcy, czy Avatar. Format Blu-ray 3D charakteryzuje wysoka jakość efektów trójwymiarowych, ponieważ oferuje rozdzielczość 1080p, czyli full HD dla każdego oka. Każdy z producentów telewizorów 3D oferuje co najmniej jeden model odtwarzacza Blu-ray 3D. Filmy w tym formacie można oglądać jedynie na odtwarzaczach 3D, choć mamy możliwość wyboru między 2D i 3D. Oznacza to, że nawet na telewizorze 3D, film w formacie Blu-ray 3D, możemy z powodzeniem obejrzeć w 2D. Trzy wymiary to tylko opcja, którą włączamy i wyłączamy wtedy, kiedy mamy na to ochotę. Nikt nie zmusza nas do ciągłego oglądania 3D. Oprócz Blu-ray 3D - stosunkowo nowego formatu, istnieje sporo starszych filmów 3D. Część z nich można znaleźć w internecie za darmo, inne to profesjonalne produkcje, za które musimy zapłacić.

b) Telewizja 3D w Polsce dopiero się rozwija. Sieci telewizyjne od początku tego roku testują nadawanie trzech wymiarów. Mieliśmy jednak możliwość oglądania pierwszego w Polsce filmu telewizyjnego w formacie 3D (Koralina) nadanego przez Canal+. Również Canal+, przy współpracy z LG, nadał pierwszą w Polsce transmisję meczu piłkarskiego na żywo w 3D. Jakiś czas później, mogliśmy oglądać transmisję Eurosportu i Panasonica z turnieju Rolanda Garrosa w 3D. Warto wspomnieć, że zagraniczne sieci telewizyjne nadają już specjalne kanały 3D. Wiele kluczowych spotkań z ostatnich mistrzostw świata piłki nożnej oglądać można było w 3D dzięki platformie Sky.

c) Konwersja z 2D do 3D. Konwertowanie do 3D jest sprawą kontrowersyjną. Hollywood dostrzegł w trzech wymiarach kurę znoszącą złote jajka i uparcie konwertuje nowe filmy do 3D aby zarobić więcej na biletach. Łatwo się domyślić, że efekty konwersji robionej w pośpiechu, w dodatku konwersji filmu, który nigdy nie miał być trójwymiarowy, dalece odbiega od Cameronowego Avatara. Z drugiej strony, poprawne przekonwertowanie filmu czy zdjęcia nie jest niemożliwe i czasami daje bardzo ciekawe efekty. Część producentów telewizorów umieszcza w nich specjalne procesory automatycznie konwertujące każdy obraz z 2D do 3D. Mimo, że efekty nie zawsze wyglądają tak jak byśmy sobie tego życzyli, często “automat” pozytywnie zaskakuje, poza tym, jest to jedyna opcja obejrzenia dwuwymiarowych materiałów w 3D na własnym telewizorze. Więcej o takiej konwersji możecie przeczytać w naszej recenzji telewizora 3D Samsung UE40C7000.

d) Filmiki i klipy z Youtube oraz innych źródeł internetowych. Jak już wspomnieliśmy, w internecie natknąć możemy się na sporo klipów trójwymiarowych. Część z nich możemy znaleźć w serwisie Youtube, który od jakiegoś czasu umożliwia użytkownikom upload treści trójwymiarowych, oraz oglądanie ich w dowolnie wybranym formacie 3D. Inne możemy ściągnąć na dysk naszego komputera i odtworzyć w dowolnym programie. Najlepiej jednak korzystać ze specjalnego playera stereo, przeznaczonego do odtwarzania filmów 3D, posiadającego sporo opcji i ustawień 3D, których nie znajdziemy w innych odtwarzaczach. Polecamy Stereoscopic Player. W dziale downloads znajdziecie również kilka przykładowych filmów 3D. Filmy takie możemy oglądać bezpośrednio z komputera lub z dysków USB. Należy pamiętać, że nie wszystkie telewizory 3D pozwalają na odtwarzanie treści 3D bezpośrednio z USB w telewizorze. W przypadku plazmy 3D Panasonica konieczne jest wpięcie USB do portu znajdującego się w odtwarzaczu Blu-ray.

e) Własnoręcznie nakręcone filmy 3D. Czego potrzebuję aby nakręcić własny film 3D? Dwóch (najlepiej identycznych kamer) i odrobinę pomysłowości, profesjonalnej kamery 3D, np. AG3DA1, kompaktowej kamerki 3D Aiptek, lub gotowego rozwiązania konsumenckiego, jakie niedługo zacznie oferować np. Panasonic. Rozwiązania zrób-to-sam zasługują na oddzielny post i nie będziemy ich tutaj opisywać.

Całkiem nieźle w 3D prezentują się zdjęcia. Ciekawa i dobrze zrobiona fotografia w trzech wymiarach przykuwa uwagę jeszcze bardziej niż w 2D. Poza tym, forma statycznego obrazu pozwala “nacieszyć się” trójwymiarowością i w pełni ją ogarnąć. W internecie pełno jest zdjęć w formacie pozwalającym wyświetlić je w 3D. Dodatkowo, w związku z rosnącą popularnością trzech wymiarów, przybywa ich lawinowo. Kiedy natrafimy na galerię zdjęć Side-by-Side lub Top-and-Bottom, czyli stereopar - zdjęć dla lewego i prawego oka, ustawionych obok siebie pionowo lub poziomo, możemy eksperymentować z odtwarzaniem ich na monitorze, projektorze, czy telewizorze 3D. Zachęcamy do własnych poszukiwań jednocześnie podając link do slideshow galerii profesjonalnego fotografa 3D Cesara Sommera w formacie MOV.

W fotografowanie w 3D można z powodzeniem bawić się samemu, wykorzystując prosty w obsłudze trójwymiarowy kompakt Fujitsu FinePix REAL 3D W1, posiadający dwa obiektywy oraz autostereoskopowy wyświetlacz. Niedługo nabyć będzie można obiektyw 3D Panasonica do pstrykania trójwymiarowych zdjęć aparatem Lumix G. Oczywiście istnieje również metoda zrób-to-sam. Wymaga ona odpowiedniego wykorzystania dwóch identycznych aparatów naraz. Opiszemy ją w oddzielnym temacie.